Op de een of andere manier voel ik mij jong. Ik ben de dertig gepasseerd. Ruim gepasseerd. Maar toch. Mijn leven is nog niet begonnen. Naar mijn gevoel. Ik heb bijvoorbeeld. Nog nooit. Een keuze gemaakt. Een échte keuze – weetjewel. Dus dat wil ik dan ooit eens doen. Een beslissing nemen. (Interview met S / uit ‘Gevoelige Mensen’)
Jongens en meisjes. Zo beelden we onszelf jaar na jaar in deze brochure af. Omdat een gezelschap maar bestaat uit individuen. En omdat ook wie achter de schermen staat een gezicht heeft.
Jongens en meisjes is ook de titel van het nieuwe fotoboek van de Nederlandse fotografe Annie van Gemert, ons door Stephan Vanfleteren getipt om hem op te volgen als huisportretteur. We trokken met Annie naar het Openbaar Entrepot in Leuven waar BZB vanaf eind 2010 tijdelijk zijn intrek neemt.
Het leverde foto’s op die, weelderig in kleur en met open blik, even fris en jong als vermoeid, verward en onheilspellend ogen. Dat klopt ook met wie erop te zien zijn. Dertigers en veertigers. Een verdwaalde twintiger hier en daar.
Openen doen we met een beeld van Sara Vertongen. En een quote van een van haar personages. Het wordt dan ook heel erg hààr seizoen. Sara duikt in nagenoeg alle projecten op, als speelster en als maakster. Voor Naast (De verhalen die wij zijn) gaat ze een seizoen lang op zoek naar de verhalen van mensen in de stad. Naar dingen die hun leven hebben veranderd. Of hun kijk hebben bepaald. En zoekt ze een theatrale vorm om dat alles aan de stad en haar bewoners terug te schenken. Een openbaar entrepot van verhalen.
Mensen en hun verhalen. De keuzes die ze maken. En wat de gevolgen daarvan zijn.
Het is heel eigen aan de voorstellingen van BZB. Anderhalf uur meeleven met een moordenaar. Omdat je hem begrijpt. Zoals in De Vreemdeling. Of in Hitler is dood, waar we aan het twijfelen worden gebracht door zes beklaagden van het Neurenbergtribunaal. Ze liepen alleen maar mee. Ons eventuele begrip brengt ons aan de rand van de vergoelijking. Dat is een gevaarlijk punt. Maar bracht het Neurenberg-proces niet per se de waarheid aan het licht, het onthulde wel de gruwel van het Derde Rijk. De plek waar elk begrijpen stopt. En twijfel in afschuw omslaat.
Dat ook geen keuzes maken gevolgen kan hebben, blijkt in Gevoelige Mensen. Waar we een groep van vier dertigers volgen die hooguit besloten hebben om niet meer mee te doen. Om eruit te stappen. En soelaas te zoeken bij elkaar. In motels, in tankstations, op een brug over de snelweg. Daar waar de wereld letterlijk aan hen voorbijraast.
BZB is klaar voor een nieuw seizoen. Op de foto hiernaast lijkt Sara te zeggen: waar wachten we nog op?
Wat ons betreft: alleen op u. Tot gauw.
Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
|